De stad Vilvoorde keurde een hemelwaterplan goed. Dat meldt schepen Barbara de Bakker (Groen). “Daarmee willen we inspelen op de uitdagingen die de klimaatverandering met zich meebrengt.” De Bakker benadrukt dat de stad met dit plan niet alleen de impact van de onvermijdelijke wateroverlast wil beperken, maar ook de droogteproblematiek wil aanpakken door het grondwaterpeil te versterken.
![Barbara De Bakker Barbara De Bakker](/sites/default/files/styles/article_full_xs/public/1802_BarbaradeBakker.jpg.webp?itok=dOMPvEka)
Vilvoorde keurt hemelwaterplan goed: “Maar zowel financiering als mogelijke overlast maken snelle uitvoering ondenkbaar”
Klimaatverandering zorgt voor extremere weersomstandigheden, met zowel langdurige droogteperiodes als intense regenbuien. Het hemelwaterplan, dat iedere gemeente tegen eind dit jaar moet opmaken van de Vlaamse overheid, moet oplossingen bieden. “We hebben in Vilvoorde gedetailleerd in kaart gebracht waar de droge en natte zones zich bevinden, en waar het infiltratiepotentieel goed is”, legt De Bakker uit. “Het doel is om met deze gegevens concrete maatregelen te nemen die zowel de stad als haar inwoners ten goede komen.”
Drie soorten straten
Het hemelwaterplan introduceert onder meer een nieuwe typologie voor de aanleg van straten in Vilvoorde. Die herinrichting zal de stad volledig transformeren. “Elke straat in Vilvoorde valt voortaan onder een van de drie types: infiltratiestraten, retentiestraten of watervoerende straten. Infiltratiestraten bevinden zich in gebieden waar het water gemakkelijk in de bodem kan dringen. Deze straten worden sterk onthard, waardoor regenwater direct kan infiltreren, verspreid over de hele straat. Dit type straat, ook wel bekend als tuinstraat, wordt dé nieuwe norm in Vilvoorde. Het zijn groene straten, met veel ruimte voor bomen en andere beplanting, die niet alleen helpen om wateroverlast te beheersen, maar ook de toenemende hittestress in de stad bestrijden.” De Bakker merkt op dat de traditionele, sterk verharde stad niet meer voldoet: “De minerale stad, netjes gebetonneerd, proper en strak, heeft gefaald.”
Watervoerende straten zijn dan weer gericht op het afvoeren van water tijdens hevige regenval. “Deze straten hebben grote goten of andere systemen om water te geleiden naar gebieden waar het kan infiltreren of worden opgeslagen. Retentiestraten tenslotte bevinden weer in gebieden waar het water minder goed kan infiltreren. Hier wordt regenwater opgevangen in wadis of grachten, waar het langzaam kan infiltreren.”
Hoewel de voordelen van deze heraanleg duidelijk zijn, zijn er ook aanzienlijke uitdagingen. De Bakker erkent dat de herinrichting van de stad zo snel mogelijk zou moeten gebeuren om de leefbaarheid en het klimaat te verbeteren. “Maar de mogelijke overlast die de werken met zich meebrengen, maken een snelle uitvoering ondenkbaar. Hoe we dit allemaal gaan financieren is mij ook absoluut niet duidelijk...”